Ελούντα, χθες και σήμερα


Ελούντα, χθες και σήμερα

Παγκόσμιας φήμης τουριστικό θέρετρο στην ανατολική Κρήτη, βόρεια του Αγίου Νικολάου, με δαντελωτές ακρογιαλιές υπήνεμες παραλίες, πεντακάθαρη θάλασσα, γαλήνιο και πανέμορφο περιβάλλον. Απέχει 70 χιλιόμετρα από το Διεθνές Αεροδρόμιο του Ηρακλείου, 10 χιλιόμετρα από τον Άγιο Νικόλαο και ο χαραγμένος στην πλαγιά δρόμος σου δίνει την ευκαιρία να θαυμάσεις το υπέροχο θέαμα του κόλπου του Μεραμβέλου και του Κόρφου. Είναι κτισμένη στις νότιες ακτές του ομώνυμου κόλπου, 1 χιλ. δυτικά από την αρχαία Ολούντα στην οποία οφείλει το όνομα της. Είναι το μέρος που προτίμησαν μυθικές μορφές της Μινωικής Κρήτης και ιστορικές μορφές του καιρού μας.

Ελούντα… ένα μέρος που λέγεται αλλά δύσκολα περιγράφεται. Ένα μέρος που μόνο ζώντας το μπορείς να το νοιώσεις και μετά… να το ονειρευτείς.
Σε μικρή απόσταση από το χωριό βρίσκεται η αρχαία Ολούς. Ο τόπος κατοικείται οργανωμένα από τα Μινωικά χρόνια. Η Ολούς υπήρξε μια από τις σημαντικότερες εκατό πόλεις της αρχαίας Κρήτης, με πληθυσμό άνω των 30.000 ατόμων. Το διοικητικό σύστημα της Ολούντος ήταν η Ευνομία, ένα είδος Δημοκρατίας. Στην Ολούντα λατρευόταν ο Ταλλαίος Δίας, ο Απόλλωνας και η Αρτεμις Βριτόμαρτις με ναό αφιερωμένο σ΄ αυτήν. Είχε δικά της νομίσματα. Ο Ιστορικός Νίκος Σβορώνος αναφέρει 11 διαφορετικούς τύπους. Στα περισσότερα παριστάνεται στη μία πλευρά η Άρτεμις Βριτόμαρτις, και από την άλλη ο Ζευς αετοφόρος, ή δελφίνι ή άστρο. Η ακμή της Ολούντας συνεχίστηκε και κατά την πρώτη Βυζαντινή περίοδο. Το μαρτυρούν η Βασιλική του Πόρου με το θαυμάσιο μωσαϊκό, επισκέψιμο σήμερα και η Βασιλική της Κολοκύθας με τα εξαίσια λευκά μάρμαρα. Η Όλους, και γενικότερα η ευρύτερη περιοχή, ερημώθηκαν το 7ο αιώνα λόγω των αραβικών επιδρομών στην Μεσόγειο.
Σε απόσταση 2 ναυτικών μιλίων από την Ελούντα βρίσκεται το πασίγνωστο «Νησί» η Σπιναλόγκα το οποίο είναι επισκέψιμο με πλοιάρια. Το αρχαίο του όνομα ήταν Καλυδών, αλλά μετά την κατάληψη του από τους Ενετούς ονομάστηκε στα λατινικά «spina lunga» (προφορά: σπίνα λούνγκα), που σημαίνει «μακρύ αγκάθι». Από αυτή την ονομασία και με παράφραση το νησάκι πήρε την σημερινή του ονομασία. Οχυρώθηκε το 1574 άριστα από τους Ενετούς τόσο από κατασκευαστικής και αρχιτεκτονικής άποψης όσο και από απόψεως αισθητικής του όλου τοπίου που και σήμερα ακόμη διατηρεί την ομορφιά του. Το 1705 το νησί κατέλαβαν οι Οθωμανοί που το κατοίκησαν και δημιούργησαν μεγάλο οικισμό τα απομεινάρια του σώζονται μέχρι και σήμερα. Το 1898 έφυγε και ο τελευταίος Οθωμανός από το νησί. Το 1905 το Ελληνικό κράτος μετέτρεψε το νησί σε λεπροκομείο που λειτούργησε μέχρι και το 1957.

Ο επισκέπτης της Ελούντας μπορεί να χαρεί τη θάλασσα απολαμβάνοντας το μπάνιο του στα πεντακάθαρα νερά των παραλιών της Ελούντας που βραβεύονται κάθε χρόνο από την Ευρωπαϊκή Ένωση με τη Γαλάζια Σημαία.

Ακριβώς δίπλα στο γραφικό λιμάνι είναι η Δημοτική πλάζ, μια άρτια οργανωμένη μεγάλη παραλία, ιδανική για θαλάσσια σπορ, με ταβέρνες και καφετέριες δίπλα της που συγκεντρώνει κάθε χρόνο χιλιάδες επισκέπτες. Ανατολικά του Σκίσματος 800 περίπου μέτρα βρίσκονται οι βραβευμένες με τη γαλάζια σημαία παραλία Χιόνα και Πόρος. Άλλη παραλία για μπάνιο η παραλία Δρήρος, κατάφυτη με αλμυρίκια και οι δυο βοτσαλωτές παραλίες του οικισμού Πλάκα με τα κρυστάλλινα νερά. Η παραλία της Αγίας Μαρίνας που βρίσκεται στην άκρη του οικισμού. Με το αυτοκίνητο και αφήνοντας το κανάλι μέσω χωματόδρομου θα βρεθείτε κοντά στην εκκλησία του Αγίου Λουκά. Από κει κατηφορίζοντας με τα πόδια θα βρεθείτε στη παραλία της Κολοκύθας με τα πρασινογάλαζα νερά της.

Η Ελούντα έχει σήμερα 2.200 κατοίκους που ζουν στους 6 οικισμούς της, οι περισσότεροι απ΄ αυτούς στο Σχίσμα και ασχολούνται κυρίως με τον τουρισμό, αλλά και με το ψάρεμα.

Σήμερα διαθέτει αξιόλογες ξενοδοχειακές μονάδες, στην πλειοψηφία τους ξενοδοχεία πολυτελείας, υψηλού επιπέδου, που χρόνια τώρα συμπεριλαμβάνονται στα 100 καλλίτερα ξενοδοχεία του κόσμου και φιλοξενούν σημαντικές προσωπικότητες της παγκόσμιας κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής ζωής.

Την προβολή της Ελούντας βοήθησαν σημαντικά τα γυρίσματα της ταινίας «Στα Κρόσσια του Φεγγαριού» του Ντίσνεϊ το 1964 που από τότε άρχισε να αναπτύσσεται δειλά – δειλά ο τουρισμός στην περιοχή. Ακόμη τα γυρίσματα του σήριαλ το «Νησί» βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα μπεστ σέλλερ της Victoria Hislop έφεραν στην περιοχή χιλιάδες τουριστών.